یافته‌های یک مطالعه دانشگاهی نشان می‌دهد ناکامی در مهار بحران آلودگی هوای کلان‌شهرهای ایران ناشی از یک «شکاف ساختاری و مزمن میان قانون‌گذاری و اجرا» است؛ وضعیتی که با وجود تعیین تکلیف برای بیش از ۲۳ دستگاه، اجرای کامل قانون مصوب سال ۱۳۹۶ را به مرز تنها ۳۰ تا ۴۰ درصد رسانده است.